Muzeum im.o.Emila Drobnego

Początki kolekcjonerstwa w Rybniku można odnieść do okresu dwudziestolecia międzywojennego, a mianowicie do kolekcji ks. Emila Drobnego ze Zgromadzenia Księży Werbistów. Kolekcja ta uległa rozproszeniu w okresie II wojny światowej.

Początki Zbiorów Muzealnych należy datować na drugą połowę lat 50. XX wieku. W 1957 roku powstał Społeczny Komitet Organizacyjny Zbiorów Muzealnych Ziemi Rybnicko-Wodzisławskiej, zaś 23 stycznia 1958 roku w sali Prezydium Miejskiej Rady Narodowej w Rybniku odbyła się uroczystość z okazji otwarcia placówki muzealnej, nazwanej oficjalnie „Zbiory Muzealne Ziemi Rybnicko-Wodzisławskiej”. Dysponowała ona wówczas 3 niewielkimi pomieszczeniami kamienicy mieszczącej się przy ulicy Rynek 17, gdzie przeniesiono zbiory gromadzone dotychczas w gmachu Powiatowej Biblioteki Publicznej w Rybniku. Placówka czynna była dwa dni w tygodniu tj. we wtorki w godzinach od 15 - tej do 18-tej i w środy od 9-tej do 13-tej. Opiekunem z urzędu został Witold Iwanek. W skład komitetu weszli między innymi: Paweł Zientek, Paweł Peterek, inż. Karol Tchórzewski, Bolesław Żywot, Helena Sakowska, Fryderyk Pietrzyk, Stanisław Pieles, dr Alfons Mrowiec, Maksymilian Basista. Równocześnie powstał tymczasowy, doraźny Komitet Organizacyjny w składzie: Bolesław Żywot, Helena Sakowska, inż. Karol Tchórzewski, Stanisław Pieles.

W pierwszych latach działalności, kierownictwo placówki zainicjowało akcję mającą na celu pozyskanie jak największej ilości lokalnych pamiątek. Akcja spotkała się z pozytywnym odzewem ze strony wielu regionalnych i ogólnopolskich muzeów, lokalnych artystów oraz mieszkańców regionu. W konsekwencji zasoby rybnickiej placówki uległy znacznemu rozszerzeniu. Z drugiej jednak strony, od chwili swego powstanie borykała się ona z olbrzymimi problemami finansowymi. Jej pierwszy kierownik – Ryszard Wenglorz – próbował polepszyć sytuację finansową instytucji, prosząc o dotacje Ministerstwo Kultury i Sztuki, lokalne władze i działające w regionie zakłady przemysłowe. Bardzo często jednak jego prośby spotykały się z nieprzychylną reakcją, w skutek czego sytuacja placówki nie uległa poprawie.